Picos de Europa, Covadonge enz...

Toen we vanmorgen buiten kwamen stelden we vast dat het lichtjes regende, maar ja we zitten aan zee aan de Costa Verde, dus zo uitzonderlijk is dit niet.

Op het programma stond vandaag een bezoek aan onder andere de Lagos de Covadonga in het Nationaal Park Picos de  Europa.  Ook hiervan wisten we dat het nogal weergevoelig zou kunnen zijn.

Onze eerste stop op weg naar de Lagos was Cangas de Onis.  Een klein stadje dat als uitvalspunt dient als je de omgeving wil bezoeken.  Tevens is dit stadje bekend voor een mooie oude Romeinse brug, dus eerst zijn we die eens gaan bekijken.

 

 

Vanuit Cangas de Onis namen we de bus naar Lagos de Covadoga.  Er werd ons bij het kopen ven de tickets al wel gevraagd of we wel ‘all the way’ wilden gaan, want het zicht boven bij de Lagos zou door de mist niet al te goed zijn.  Nu ja, we zijn hier één keer, dus willen we ook wel tot daar gaan ook, we zien wel (of niet…)

We hadden eerst in gedachten om zelf naar boven te rijden, maar ten eerste dat mocht niet meer en ten tweede al maar goed want het was onderweg zo mistig en de weg is zo kronkelig, dat we bijna konden meedoen aan de gevaarlijkste wegen ter wereld!  Onderweg werd de weg dan ook nog eens versperd door een kudde geitjes

 

Applaus voor de buschauffeurs die hier moeiteloos omhoog rijden.

We hoopten nog dat de mist zou optrekken tegen dat wij boven waren, het was intussen ook al bijna middag, maar helaas…we moeten nog eens terug komen want we hebben buiten de bushalte echt niets gezien, de mist was te dicht.  Het was zelfs niet mogelijk op het wandelpad meer dan 3 meter voor je voeten te kijken.

Zo had het er moeten uitzien (geen eigen foto)

 

We hebben de volgende bus maar weer terug naar beneden genomen.

Onze volgende halte op weg terug naar Cangas de Onis was Covadonga.

Dit is een bedevaartsoord met een enorme kerk op een rots en een rots met daarin het schrijn van de maagd Maria die hier aanbeden wordt.

 

Het is een prachtige indrukwekkende plek, maar net als Scherpenheuvel ook heel toeristisch, maar zeker de moeite om te zien.

Terug in Onis aangekomen reden we terug naar Ribadesella waar we ook vandaag nog overnachten.

Ribadesella is momenteel echt een slapende stad.  Gisteren was er nog iet of wat leven omdat het wekelijkse marktdag was, maar vandaag was alles toe.  Namiddag was er één cafeetje open en vanavond was het ook beperkt waar we konden gaan dineren.

We hadden echter gisteren heel lekker gegeten in El Capanu en beslisten daar terug naartoe te gaan.  Goeie keuze, alhoewel de porties er zo groot zijn dat het genant is.  Ik bestelde een entrecote en die woog waarschijnlijk wel 500 gr en dat voor 24 Euro.  We zouden daar thuis in alle geval met 2 man 2 dagen van eten.  Je verwacht dan dat op de kaart vermeld staat hoeveel vlees dat is, maar nee, je krijgt dat gewoon voor je gezet!  ’t Was zeker en vast super lekker, maar te veel.

 

 

Intussen hebben we ook leren sidra drinken.  Dit is de plaatselijke drank gemaakt van appels en een alcoholpercentage van 6°.  ’t Is niet wat wij graag drinken, maar wel typisch van hier.