Van Ribadesella naar Ribadeo

De afstand die we vandaag gaan afleggen is niet overdreven veel, een dikke 180 km, maar de weg die we rijden is er één waar de snelheid beperkt is door de steile klimmen en vele bochten.  Op anderhalf uur hadden we nog maar amper 50 km afgelegd, maar het is een prachtige omgeving.  We weten nu ook echt wel waarom het hier de Costa Verde heet.  Je ziet rondom alleen maar groen en heel af en toe een glimp van de zee.  Daar we echt niet opschoten en toch nog iets van Ribadeo wilden zien, hebben we uiteindelijk de laatste 60 km toch maar de autostrade genomen.

Ribadeo is ook bekend als het ‘Indianendorp’. In de jaren 1800 kwamen rijk geworden veroveraars van Zuid-Amerika hier terug Europa binnen en ze wilden hun rijkdom tentoon spreiden door het bouwen van villa’s in moderne stijl en met andere bouwmaterialen dan de gewone Galiciërs gebruikten.  Hierdoor konden ze echt pronken met hun rijkdom.   Er werden zelfs scholen gebouwd die gefinancierd werden door de rijke ‘indianen’ en ook was er stromend water en grote palmtuinen.

Voor ons doet deze stad zeer Zuid-Amerikaans aan, vooral het centrale Praza España lijkt ons rechtstreeks geïmporteerd uit Chili of Argentinië.

Er is het Torre de los Moreno gebouwd door een rijke industrieel die er ook voor zorgde dat de eerste hoogovens hier in de regio kwamen

 

En de Casas de Indianos dat in de 19^de eeuw vooral functioneerde als doorvoerplaats van Spanjaarden die naar Zuid-Amerika wilden emigreren om hier de dienstplicht van 8 tot 10 jaar te ontkomen.

 

Capilla Virgen del Camino een kerkje uit de 13de eeuw 

En nog een mooi kerkje

We hebben deze stad met veel plezier verkent.  Het is een rustige stad met ongeveer 10.000 inwoners maar toch ook hier al weer een gezellig avondleven. Toen we vanavond gingen eten, waren er nog feestjes voor de kinderen en later feestjes voor de volwassenen met muziek, dans en vuurwerk.