Costa de la Muerte en Santiago de Compostela

Als je deze periode van het jaar door deze Spaanse regio reist weet je dat het weer niet altijd meezit.  Het grootste deel van de dag was het droog vandaag en ook warm genoeg – rond de 20° - maar er was over de zee een wazige mist, die ervoor zorgde dat we bij het langs de Costa de la Muerte rijden, niet de verwachte mooie zichten hadden.

Vanmorgen reden we eerst naar kilometer 0 van de route naar Santiago de Compostela.  Dit is bij de vuurtoren op het uiterste westelijke punt.

 

 

Nadat de pelgrims Santiago de Compostela bezocht hebben, is het de gewoonte om nog één etappe toe te voegen aan hun reis tot hier en dan ook alhier hun gebruikte en kapot gelopen schoenen te verbranden.

 

Voor de rest van de dat hebben we 2 scenario’s door elkaar gegooid. Het eerste was de kust zo lang mogelijk volgen en vervolgens naar Santiago rijden, het tweede was, via dorpjes waar iets te zien was naar Santiago rijden.  Deel één was redelijk goed gelukt, behalve dan dat de uitzichten niet zo denderend waren, maar deel 2 liep iets of wat anders dan verwacht.  

  

De kaart met de route die we kregen, bleek (achteraf) een wandelkaart te zijn en hierdoor reden we met de wagen dikwijls over héél smalle weggetjes langs dorpjes waarvan we ons afvroegen of ze er eigenlijk wel waren, want we zagen zelfs amper enkele huizen, of er groeide gras op de weg zoveel verkeer kwam daar…We realiseerden ons pas dat we op een wandelroute zaten toen we steeds meer pelgrims tegen kwamen.

Uiteindelijk aangekomen in Santiago de Compostela en ingecheckt in het hotel was het toch al rond 4 uur.  Chaos aan de receptie – typisch Spaans – er zijn 3 gasten en 4 man personeel achter de balie en alles loopt in het honderd!

Daarna tijd voor een eerste korte verkenning van de stad (allé toch van het aperitief deel) en later op de avond nog eens om te gaan eten.

De rest is voor morgen.