Douro Valley

Niet elke vakantiedag loopt van een leien dakje hebben we vandaag gemerkt.  We zijn het intussen al wel gewend, maar het was vanmorgen voor de afwisseling maar weer eens mistig.  Daar een tocht door de Douro vallei op de planning stond, had het geen zin om direct  na het ontbijt te vertrekken, daar we amper de overkant van de straat zagen en het nu net de bedoeling van onze tocht was, de omgeving te zien.

We hebben dan maar eerst een beetje TV gekeken, er was net de film op Willy Wonka and the choclat factory.  Hadden we nog niet gezien….

Tegen half 11 besloten we dan  toch maar te vertrekken ondanks de nog steeds hardnekkige mist en deze loste kort daarna ook op en het werd toch nog een heldere dag.

Eerste bestemming voor vandaag was Pinhao, een klein stadje zo’n 35 km

Verderop op de andere oever van de Douro.  Bezienswaardigheid aldaar : een klein treinstationnetje waarvan de muren volledig bekleed zijn met azulejos (dit zijn blauw-witte tegeltjes waarmee taferelen uitgebeeld worden). We zijn voorbij het stationnetje gereden, maar hebben het niet bezocht!  Op weg naar een parkeerplaats er naartoe is er een bus zijdelings langs onze wagen afgeschampt.  Het was nogal druk op de straat waar het gebeurde, de bus is niet gestopt, maar wij zaten wel met de schade.  Portugese getuigen brachten ons eerst met de wagen naar de plaatselijke straatpolitie, die ons aanraadde om naar het dichtst bijzijnde politiekantoor in Regua te gaan voor aangifte (ongeveer 30 km verderop) dat deden we dan ook natuurlijk, maar volgend probleem was op het politiekantoor  een politieagent vinden die iets anders sprak dan enkel Portugees.  Na even wachten dook er éne op die toch wel een aardig mondje Engels sprak.  We hebben een huurwagen met volledige dekking qua verzekering, da’s geen probleem, maar de details moeten wel afgehandeld worden, zoals officiële vaststelling en PV enzo.  Dit alles nam wel zijn tijd in en al bij al was onze goesting voor vandaag precies wel over…

Het was ondertussen ook al namiddag geworden en na eventjes op adem komen in onze kamer in de Quinta, besloten we toch nog de rest van onze geplande tocht af te maken.  Al bij al waren we nog tot bijna 5 uur in de namiddag onderweg en genoten we toch nog van de prachtige zichten op de wijngaarden onderweg.

 

 

Ook vanavond hadden we diner hier in de Quinta.  Lekker traditioneel Portugees eten vergezeld van de plaatselijk wijntjes.

Op weg naar Douro vallei

Vanuit Coimbra rijden vanmorgen eerst naar Tabua.  Guido heeft daar 36 jaar geleden met Bouworde meegewerkt aan een project voor een opslagplaats voor de plaatselijke boeren te bouwen.  Hij wou eens zien of hij nog iets herkende van de omgeving van toen, en ja het enige dat nog herkenbaar voor hem was, was de plaats waar hij overnachtte samen met de andere deelnemers aan het bouwkamp, een soort oude school in het centrum van van het stadje.  Voor de rest is Tabua een gewone leefstad in Portugal waar niets te beleven of te zien is en het project hebben we ook niet teruggevonden.

Van Tabua uit reden we naar Viseu en daarna via Lamego naar Peso de Regua, het centrum van de Douro Valley.

We hadden alweer eens geen tijd om te eten en te drinken…

We overnachten 2 nachten  in een Quinta in de Douro Valley en alleen die al vinden was ook alweer een avontuur.  Gelukkig zijn we geocachers en kunnen we werken met coördinaten, want een precies adres hadden we niet, coördinaten wel N41°12.172 W07°42.102. Vanuit Peso de Régua ging het over een kronkelende haarspeldbochtenweg die steeds meer de hoogte inklom en steeds smaller werd, door een smal klein dorpje Poiares – waar iedereen ook nog eens langs de smalle wegjes geparkeerd stond… Uiteindelijk kwamen we aan onze Quinta aan om half 3.  We werden vriendelijk begroet door de eigenaar.  Deze Quinta is naast een wijnhuis ook een boerderij.  Overnachting voor gasten is erbij maar niet de hoofdzaak.  Des-al-niet-te-min, was onze komst netjes voorbereid, onze gastheer had al een heel lijstje klaar van een toer met bezienswaardigheden in de buurt, en hij stond versteld dat de toer die wijzelf voorbereid hadden al zeker zo goed was als zijn tips.

 

Na de checkin vertrokken we alweer voor een ‘korte’ verkenning van de buurt en we reden eerst en vooral naar het hoogste punt van de omgeving Sao Leonardo, en dan naar Galavira, een piepklein plaatsje met een mooi kerkje waar we in de plaatselijke café ons eerste colaatje van de dag dronken en een pakje chips aten.

 

Onze tocht ging verder langs en door wijngaarden langs adembenemende smalle wegen met steile afgronden.  Een tegenligger krijgen was niet plezant, gelukkig zijn we er op onze weg naar beneden niet te veel tegen gekomen, op de weg naar boven hadden we altijd de rotswand nog om tegen te parkeren.  Al bij al was het een prachtige rit met heel mooie zichten op de Douro en de wijngaarden (en deze keer eens zonder mist), maar ik heb toch verschillende keren mijn hart vast gehouden…

Rond half 6 waren we alweer terug in de Quinta.  Avondeten is voorzien om half 8, dus tijd voor een lekker plaatselijk wijntje.  Tia Pia een wijn met 16° alcohol maar super lekker>.

Het eten hier vanavond was ook bij de beste die we de laatste dagen hadden, het diner werd begeleid met de plaatselijk witte en rode wijn en als degustief een super lekkere Porto.

 

 

 

Coimbra

Er is alvast één constante tijdens deze reis, er is veel mist!  Het wordt een beetje afgezaagd, maar ook vandaag waren wolken weer spelbrekers.

Coimbra is één van de oudste studentensteden van Europa, gesticht in 1291. Wij bezoeken vandaag dan ook onder andere de universiteit.

De stad is steil tegen de helling gebouwd aan de oevers van de river Mondego.  Ons hotel ligt beneden in de stad, vlakbij de rivier. 

We namen vanmorgen de taxi tot het hoogste deel van de stad waar de universiteitsgebouwen zijn om zo in de loop van de dag te voet naar beneden af te zakken en zo alle bezienswaardigheden te bezoeken.

We hadden verwacht van vanboven af een mooi zicht over de omgeving te hebben maar helaas….Raar genoeg klaarde het later op de dag toch nog op, maar toen was het alweer bijna 4 uur en zaten we lekker beneden in de stad op een terrasje.

Eerste bezoek was aan de biblioteca Joanina, deze wordt gezien als één van de rijkste barokke bibliotheken in Europa.  Deze weelderige ruimte werd gebouwd tussen 1717 en 1728.  De collectie bestaat uit meer dan 50.000 boeken van voor 1800. De zalen zijn versierd met goud en  plafondschilderingen die de zalen nog grootser en hoger laten lijken.  In de bibliotheek was ook de gevangenis van de universiteit.  Strafstudie zag er toen precies nog net iets anders uit…

 

En omdat we geen foto's mochten nemen in de rest van de bibliotheek, een beeldje van Google

Het universiteitsterrein bestaat uit een enorm plein naast de bibliotheek, verschillende studiezalen en auditoria is er ook nog een Koninklijk Paleis en een kapel die we bezochten.

 

Het was al middag vooraleer we alles gezien hadden en we konden afzakken naar de benedenstad.  Onderweg bezochten we achtereenvolgens Sé Nova : de nieuwe kathedraal en Sé Velha Coimbra : de oude kathedraal en de buitenkant van het Nationaal Museum.

 

Telkens zakten we verder af naar beneden en ik was al heel blij dat we niet te voet naar boven gingen want de hellingen zijn echt pittig.  Tussendoor zijn er dan ook nog verschillende trappen die je moet nemen, kortom de studenten blijven hier wel in conditie.

 

Helemaal bijna terug beneden is er nog het Mosteiro de Santa Cruz, een klooster met kerk dat al een oorsprong heeft in 1131, maar bijna volledig herbouwd in de 16^de eeuw.  Nu in de moderne tijd is een zijkapel van de kerk omgebouwd tot café-restaurant waar ’s avonds ook de bekende Portugese Fado wordt gezongen.  Wij zijn daar maar een wijntje gaan drinken (wat drink je anders in een kerk?)Het toilet was opzij in de biechtstoel.

 

Elk land heeft ook wel zo zijn eigen souveniers of bijzonderheid, zo kwamen we ook nog lang en winkel met Portugese culinaire specialiteiten.  Er word allerlei vis in blik verkocht, de één al specialer dan de andere, er zijn zelfs sardientjes met goudvlokjes.  Wij vonden het gewoon een interessante en mooie speciale winkel maar hebben geen blikjesvis gekocht.